برای کاهش خیرگی نور در حیاط، ابتدا منبع نور آزاردهنده را از دید مستقیم خارج کنید و تابش را به سطح مورد نیاز هدایت کنید؛ افزایش تعداد یا قدرت چراغ ها، راه حل مناسبی برای این مشکل نیست. نور شدید و بدون کنترل می تواند دیدن بخش های کم نور محیط را دشوارتر کند. هدف، روشنایی قابل استفاده است، نه درخشان تر شدن خود چراغ.
خیرگی نور چیست؟
خیرگی زمانی مطرح می شود که روشنایی یک منبع یا سطح، باعث ناراحتی دید یا کاهش توانایی دیدن جزئیات شود. در محوطه، این وضعیت ممکن است هنگام نگاه کردن به یک چراغ پرنور و بدون پوشش مناسب، بیشتر احساس شود.
برای مثال، تصور کنید از ورودی حیاط به سمت پله ها حرکت می کنید، اما نور چراغ دیوار مستقیما روبه روی چشم شما قرار دارد. در این سناریو، باید هم کیفیت دید پله ها و هم آزار ناشی از چراغ بررسی شود؛ صرف روشن بودن محیط کافی نیست.
از محل حضور افراد شروع کنید
برای ارزیابی اولیه، شب در چند نقطه واقعی قرار بگیرید: مسیر ورود، کنار پله، محل نشستن و پشت پنجره رو به حیاط. بررسی کنید کدام چراغ بدون اینکه به آن خیره شوید، در میدان دید شما آزار ایجاد می کند.
محل و شرایط مشاهده را یادداشت کنید. ممکن است یک چراغ از حالت ایستاده قابل قبول باشد، اما از روی نیمکت مستقیما دیده شود. این بررسی پیشنهادی، به شما کمک می کند مسئله را دقیق تر برای طراح یا مجری توضیح دهید.
چگونه خیرگی را کاهش دهیم؟
جهت تابش را به سطح مورد نیاز برگردانید
نور باید به جایی برسد که واقعا نیاز به روشنایی دارد، نه به چشم عابر، پنجره یا فضای خارج از محدوده پروژه. هدایت مناسب و استفاده از پوشش کنترل نور، از اصول روشنایی مسئولانه فضای باز است.
در چراغ قابل تنظیم، اصلاح جهت را مطابق دستور محصول و توسط فرد مناسب انجام دهید. برای جابه جایی چراغ یا تغییر سیم کشی، از برقکار کمک بگیرید.
طراحی پوشش چراغ را بررسی کنید
فرم بدنه و موقعیت منبع نور بر دیده شدن مستقیم آن اثر دارند. در طراحی چراغ های رو به پایین، زاویه پوشش منبع نور یکی از معیارهای مرتبط با آسایش دید است. بنابراین، تنها ظاهر چراغ در عکس روز را ملاک انتخاب قرار ندهید.
هنگام بررسی نمونه، از زاویه هایی به آن نگاه کنید که افراد واقعا در محوطه حضور خواهند داشت؛ نه فقط از روبه رو و در فاصله نزدیک.
میزان نور را متناسب با نیاز انتخاب کنید
روشنایی باید به اندازه انجام کار مورد نظر باشد. اگر نور بیش از نیاز است، امکان کاهش خروجی را بررسی کنید؛ اما مسیر عبور و نقاط حساس را صرفا برای حذف آزار، تاریک نکنید. کنترل مقدار نور باید همراه با بررسی نتیجه در محل باشد.
در صورت استفاده از دیمر، یعنی ابزار تنظیم شدت نور، سازگاری آن با چراغ و منبع تغذیه باید پیش از اجرا بررسی شود.
زمان روشن بودن نورهای غیرضروری را مدیریت کنید
همه چراغ ها لزوما به کارکرد یکسانی نیاز ندارند. روشنایی مسیر، ورودی و نور تزئینی نما را جداگانه بررسی کنید. استفاده مناسب از کنترل زمانی یا حضور افراد، می تواند روشن ماندن نور غیرضروری را محدود کند.
پس از اصلاح، چه چیزی را کنترل کنیم؟
آزمایش را از همان محل های قبلی تکرار کنید. آیا منبع آزاردهنده کمتر دیده می شود؟ پله و مسیر همچنان قابل تشخیص هستند؟ نور به پنجره یا محدوده همسایه وارد نمی شود؟
اگر برای رفع خیرگی مجبور شده اید بخش مهمی از مسیر را تاریک کنید، مسئله احتمالا با خاموش کردن یک چراغ حل نشده است؛ از طراح بخواهید محل چراغ ها و توزیع روشنایی را دوباره بررسی کند.
آیا تغییر رنگ نور، خیرگی را برطرف می کند؟
به تنهایی خیر. انتخاب رنگ نور و کنترل دید مستقیم منبع، دو موضوع جدا هستند. حتی پس از تغییر رنگ، لازم است جهت تابش، میزان خروجی و پوشش چراغ بررسی شوند.
جمع بندی
برای کاهش خیرگی نور، از محل حضور افراد به نورپردازی نگاه کنید. منبع آزاردهنده را شناسایی کنید، جهت و پوشش نور را بررسی کنید و نتیجه را بدون از دست دادن روشنایی ضروری بسنجید.
در انتخاب چراغ های محوطه شفق، علاوه بر هماهنگی ظاهری با معماری، نحوه دیده شدن منبع نور از مسیر حرکت و محل نشستن را نیز بررسی کنید.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است.